Afgelopen zaterdag was het zover! Een enkele keer gaan we een avondje uit met onze buren. Inmiddels was dit al bijna weer 2 jaar geleden. Maanden geleden al kaartjes gekocht…..het regelen van oppas had nogal wat voeten in aarde, daar de oppas ook mee uit zou gaan. Maar met veel kunst en vliegwerk is het toch allemaal gelukt. We moesten vroeg gaan, anders zouden we de artiesten missen die zouden komen. Dus vroeger dan dat we gewend waren, zijn we op de fiets gestapt. Onderweg reed ons al een politie auto voorbij, dus dat er iets te doen was in het aangrenzende dorp was al bij hun bekend. Daar aangekomen, stond daar die zelfde politie auto, en we kregen een compliment, dat alle verlichting in orde was pffff. Eindelijk binnen, viel het ons op dat er nou niet echt een bandje zat te spelen, en in de wandelgangen hoorden we dat deze pech had met de vrachtwagen. We moesten het dus doen, met wat er zat. Jammer dat ze geen geen groot repertoire hadden, en we de liedjes 3 x aan moesten horen. Maar we vermaakten ons wel met elkaar, maar op een gegeven ogenblik, vonden we toch dat de artiesten wel erg lang weg bleven….. Waren we daarom zo vroeg gegaan? Later hoorden we dat die in de file stond… We  hielden de moed er maar in, en opeens liepen we mee in een polonaise. Ach wat maakt het ook uit? Totdat ik onderuit ging omdat het spek glad was daar, ik greep mijn vriendin die voor me liep. Echter deze heeft een zwakke knie, en doordat ik aan haar ging hangen ging dat fout. Ze verrekte van de pijn, wat een toestand. Gelukkig zakte dit een beetje, en heeft toch nog schik gehad. Inmiddels kwam de eerste artiest, hoe laat dat was is me ontgaan, en de 2 anderen kwamen daarna ook. De laatste die kwam, die vind ik wel aardig zingen, en toen ik dan ook in de gaten kreeg, dat hij eraan kwam ben ik naar voren gegaan. Ik stond dan ook vooraan. De buurvrouw die daar ook niks van wilde missen, kon ik echter niet vinden. Toen het optreden was afgelopen, ben ik haar gelijk gaan zoeken. Wat bleek…ze was gevallen en was onderweg naar het ziekenhuis! het was inmiddels al half 2 geworden, en tijd om naar huis te gaan. Alleen de jas nog even halen. Nou dit bleek moeilijker dan verwacht! Het was een chaos met die jassen. Manlief werd bij de garderobe weg gestuurd, hij moest de jassen in de zaal halen. later kwam hij weer terug. Bleef heen en weer lopen, en nog steeds geen jas! Het was een zooitje, alle jassen lagen op het podium, en er stonden steeds meer mensen te graaien. Denk dat het 2.15 uur was dat  we eindelijk de jassen hadden, en zijn toen naar huis gefietst.  Ondertussen wisten we dat de buurvrouw in het gips gezet werd, had scheurtje in haar enkelband. Het plan was, dat we bij hun shoarma zouden gaan eten, en na enkele sms’jes bleek dat ze onderweg naar huis waren, en honger hadden. We hebben toen met z’n allen lekker gegeten. Inmiddels was het 4 uur geworden, en tijd om naar bed gegaan.  Hoewel we het best leuk hebben gehad, was het toch een avond geworden met een raar nasmaakje. Voorlopig maar weer lekker thuis blijven……